کریستیانو رونالدو

آندری شوچنکو که از پشتیبانی شدید رسانه‌های ایتالیایی برخوردار بود، با اختلاف نسبتا زیادی نسبت به سایر رقبا برنده توپ طلای بهترین بازیکن قاره اروپا شد؛ اما انتخاب او که از سوی نویسندگان ورزشی 52 کشور اروپایی و توسط مجله فرانس فوتبال صورت گرفت، تردیدهایی را نیز به همراه داشت. آرسن ونگر یک روز قبل از اعلام برنده این جایزه ادعا کرده بود که اگر توپ طلا به تیری آنری تعلق نگیرد یک رسوایی بزرگ به بار آمده است؛ اما شوچنکو نیز به تمام افتخاراتی که بازیکنانی نظیر آنری در سال 2004 بدان دست یافته بودند، رسید. او فصل قبل سری A را با قهرمانی به همراه میلان و به ثمر رساندن 24 گل در 32 بازی به پایان برد و در ادامه روند گلزنی‌اش در سریA یک ماه قبل موفق شد یکصدمین گل ایتالیایی خود را جشن بگیرد.
شوچنکو پیش از بردن توپ طلا گفته بود که نمی‌داند برای کسب این جایزه باید چه کار دیگری انجام دهد. تعداد گل‌های این مهاجم 28 ساله اوکراینی که در سال 1999از دیناموکیف به میلان منتقل شد به 102 گل در سری A بالغ می‌شود.
سومین اوکراینی توپ طلا
آندری شوچنکو به بیشتر آرزوهایش در سال 2004 رسید. شاید کریسمس گذشته دل پاکی داشت! توپ طلا تنها موفقیت او در این سال نبود. دور از جهان فوتبال شوچنکو با کریستین پازیک آمریکایی ازدواج کرد. مرد اوکراینی تولد جردن، پسرش را نیز جشن گرفت.
او نخستین بازیکن اوکراین از زمان استقلال این کشور در سال 1991 است که به این افتخار می‌رسد. مهارت و ویژگی‌های بی‌نظیر گلزنی و آمار خیره کننده اکنون شوچنکو را با توپ طلا در ویترین طلایی تاریخ فوتبال اروپا جا داده است. پیشتر اوگل بلوخین 1975 و ایگور بلانوف 1986 از مکتب فوتبال شوروی بهترین باز

	" او که پس از پاول ندود صاحب توپ طلا شده است، رکوردی تازه را در تاریخ این جایزه ثبت کرد. این تنها باری است که دو بازیکن شرقی به طور پیاپی فاتح توپ طلا می‌شوند. ... "

?کنان قاره سبز شده بودند.
«شوا» مانند بلوخین فوتبالش را با دیناموکیف شروع کرد؛ اما برخلاف او برای بازی کردن در مرحله نهایی رقابت‌های جام جهانی یا جام ملت‌های اروپا شانس نداشت البته شوچنکو می‌تواند به خودش افتخار کند که یکی از بهترین بازیکنان باشگاهی در غرب اروپاست. امتیازی که بلوخین از آن محروم بود. والری لوبانوفسکی مهاجم اوکرایی را 1990 به فوتبال اروپا معرفی کرد.
او که پدرش یکی از اعضای «ارتش سرخ» بود با بیست و پنج میلیون پوند به میلان رفت. شوچنکو پس از سفر به ایتالیا گفت: «برای دو سال نماینده میلان مرا در تمام رقابت‌ها حتی لیگ قهرمانان زیر نظر داشت. می‌دانستم آنها روی سکوها هستند!»
نفرات بعدی
آنری که سال قبل در سه جایزه مهم به عنوان نفر دوم انتخاب شده بود با کسب تنها 80 امتیاز به مقامی بهتر از چهارمی دست پیدا نکرد. دکو 139 امتیاز آورد. او که بازیکن چندان جذابی نیست، بیشتر به این دلیل دوم شد که سال قبل دستاوردهای تیمی زیادی داشت. دکو به همراه پورتو لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرد و در ترکیب تیم ملی پرتغال به دیدار پایانی یورو 2004 راه یافت. او در تیم کنونی‌اش – بارسلونا – نیز درصدر جدول لالیگا و مرحله دوم لیگ قهرمانان اروپا قرار دارد.
تبریک رئیس جمهوری اوکراین
«لئونید کوچما» رئیس جمهوری اوکراین انتخاب «اندری شوچنکو» بازیکن اوکراینی باشگاه میلان ایتالیا را به عنوان بهترین بازیکن فوتبال سال 2004 فوتبال اروپا به این بازیکن تبریک گفت.
کوچما در پیامش به همین مناسبت آورده است: از این که استعدادها و قابلیت‌های حرفه ای شاخص‌ترین نمانده فوتبال اوکراین به جهانیان معرفی شده است، احساس غرور می‌کنم.
استفاده‌های ابزاری
در تمام مدت رای‌گیری برای انتخاب بهترین بازیکن سال فوتبال اروپا، شوچنکو از حمایت تام و کامل؛ اما مخفی «ویکتور یانوکوویچ» رئیس جمهور منتخب اوکراین برخوردار بود. این حمایت به سفارش «هریهوری سورکیس» رئیس فدراسیون فوتبال اوکراین به عمل آمد.
ویکتور یانوکوویچ که از سیاستمداران طرفدار روسیه است، در انتخابات 21 نوامبر / اول آذر / با کسب اکثریت آرا به ریاست جمهوری آینده اوکراین انتخاب شد؛ اما «ویکتور لوشچنکو» رقیب او در این انتخابات تشکیک کرد و توانست موافقت دادگاه را برای تجدید انتخابات به دست آورد.
اوکراین علاوه بر واقعه خوش‌یمن انتخاب شدن شوچنکو، در این هفته یک موفقیت دیگر هم درعرصه ورزش داشت که

	" او که پس از پاول ندود صاحب توپ طلا شده است، رکوردی تازه را در تاریخ این جایزه ثبت کرد. این تنها باری است که دو بازیکن شرقی به طور پیاپی فاتح توپ طلا می‌شوند. ... "

عبارت بود از حفظ مقام قهرمانی بوکس سنگین وزن جهان توسط «ویتالی کلیچنکو» از سوی شورای جهانی بوکس. این بوکسور از طرفداران لوشچنکوی غرب‌گرا است و به همین خاطر هم رئیس جمهور فعلی اوکراین برایش پیام تبریک نفرستاد.
شوا: استحقاق داشتم
شوچنکو پس از کسب توپ طلا گفت: «این یک روز ویژه برای من است. خیلی خوشحالم که چنین جایزه‌ای را برده‌ام و فکر می‌کنم استحقاق آن را نیز داشتم.
می‌خواهم این موفقیت را به مردم اوکراین که در حال حاضر در اوضاع سیاسی بحرانی به سر می برند، تقدیم کنم».
رکورد شرقی
او که پس از پاول ندود صاحب توپ طلا شده است، رکوردی تازه را در تاریخ این جایزه ثبت کرد. این تنها باری است که دو بازیکن شرقی به طور پیاپی فاتح توپ طلا می‌شوند.
افتخارات میلان
جانی ریورا در سال 1969 برای اولین بار تیم میلان را صاحب چنین افتخاری کرد؛ اما تا جایزه بعدی که نصیب میلان شد 18 سال وقفه افتاد. رودگولیت در سال 1987، مارکوفان باستن در سال‌های 1988, 1989، 1992 و همچنین ژرژ وه‌آ در سال 1995 فاتح توپ طلا شدند.
سری A، هفدهم
به جز شوا که اول شد، برای یافتن ردپای بازیکنان ایتالیایی در این لیست باید تا رده هفدهم جدول یعنی جایی که جیجی بوفون قرار دارد جست‌وجو کرد. تنها ایتالیایی دیگر حاضر در این لیست، پائولو مالدینی است که در رتبه 28 قرار گرفته است.
رده‌بندی نهایی
1 – آندری شوچنکو (میلان – اوکراین)، 17 امتیاز
2 – دکو (پورتو و بارسلونا – پرتغال)، 139 امتیاز
3 – رونالدینیو _(بارسلونا - برزیل)، 133 امتیاز
4 – تیری آنری (آرسنال – فرانسه)، 80 امتیاز
5 – زاگوراکیس (آ‌اک‌آتن و بولونیا - یونان)، 44 امتیاز
6 – لیته آدریانو (اینتر – برزیل)، 27 امتیاز
7 – پاول ندود (یوونتوس - چک)، 23 امتیاز
8 – وین رونی (اورتون و منچستریونایتد - انگلیس)،22 امتیاز
9 – کاروالیو (پورتو و چلسی – پرتغال)، 18 امتیاز
10 – فان نیستلروی (منچستر یونایتد - هلند)، 18 امتیاز
11 – کاریستیاس (وردربرمن - یونان)، 15 امتیاز
12 – میلان باروش (لیورپول - چک)،
13 – کریستیانو رونالدو (منچستریونایتد – پرتغال)، 11 امتیاز
14 – ابراهیموویچ (آژاکس و یوونتوس – سوئد)، 8 امتیاز
15 – ساموئل اتوئو (مایورکا و بارسلونا – کامرون)،
کاکا ( میلان- برزیل)، 7 امتیاز
17 – دلاس (رم - یونان)، جیحی بوفون (یوونتوس- ایتالیا)، دیدیه دروگبا (مارسی و چلسی – ساحل عاج)، فرانک لمپارد (چلسی - انگلیس)، مورینتس (موناکو و رئال مادرید – اسپانیا)، 5 امتیاز
22 – لوییس فیگو (رئال مادرید - پرتغال)، 4 امتیاز
23 – زیدان (رئال مادرید – فرانسه)، 3 امتیاز
24 – باراخا (والنسیا – اسپانیا)، ژیولو(موناکو و بارسلونا – فرانسه)، مانیش (پورتو – پرتغال)، نیکوپولیدیس (یونان)، 2 امتیاز
28 – پائولو مالدینی (میلان – ایتالیا)، ویسنته (والنسیا – اسپانیا)، یک امتیاز
برندگان قبلی
1965- سراستانلی متیوز (انگلیس)
1957- آلفردودی استفانو (اسپانیا)
1958- ریمون کوپا (فرانسه)
1959- آلفردودی استفانو (اسپانیا)
1960- لوییس سوارز (اسپانیا)
1961- عمر سیووری (ایتالیا)
1962- یوزف ماساپوست (چکسلواکی)
1963- لئو یاشین (شوروی)
1964- دنیس لا (اسکاتلند)
1965- اوزه بیو (پرتغال)
1966- سربابی چارلتون (انگلیس)
1967- فلورین آلبرت (مجارستان)
1968- جورج بست (ایرلند شمالی)
1969- جانی ریورا (ایتالیا)
1970- گرد مولر (آلمان غربی)
1971- یوهان کرویف (هلند)
1972- فرانتس بکن‌باوئر (آلمان غربی)
1973- یوهان کرویف (هلند)
1974- یوهان کرویف (هلند)
1975- اولگ بلوخین (شوروی)
1976- فرانتس بکن باوئر (آلمان غربی)
1977- آلن سیمونسن (دانمارک)
1978- کوین کیگان (انگلیس)
1979- کوین کیگان (انگلیس)
1980- کارل هاینتس رومینیگه (آلمان غربی)
1981- کارل هاینتس رومینیگه (آلمان غربی)
1982- پائولو روسی (ایتالیا)
1983- میشل پلاتینی (فرانسه)
1984- میشل پلاتینی (فرانسه)
1985- میشل پلاتینی (فرانسه)
1986- ایگور بلانوف (شوروی)
1987- رود گولیت (هلند)
1988- مارکوفان باستن (هلند)
1989- مارکوفان باستن (هلند)
1990- لوتار ماتئوس (آلمان)
1991- ژان پیر پاپن (فرانسه)
1992- مارکوفان باستن (هلند) 1993- روبرتو باجو (ایتالیا)
1994- هریستو استویچکوف (بلغارستان)
1995- ژرژوه‌آ (لیبریا)
1996- ماتیاس سامر (آلمان)
1997- رونالدو (برزیل)
1998- زین‌الدین زیدان (فرانسه)
1999- ریوالدو (برزیل)
2000- لوییس فیگو (پرتغال)
2001- مایکل اوون (انگلیس) 2002- رونالدو (برزیل)
2003- پاول ندود (چک)
2004- آندری شوچنکو (اوکراین)